شمارهٔ ۶۱۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس خوار بودن و بی‌فایده بودن در زندگی اشاره دارد. شاعر از انسان می‌خواهد که برخیزد و از این وضعیت نجات یابد، زیرا مدام در این دنیای گذرا نمی‌توان بیهوده زندگی کرد. به طور کلی، شعر به دعوت به تغییر و رهایی از ننگ و محدودیت‌های موجود در زندگی پرداخته است.