شمارهٔ ۹۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عمق غم و درد عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این غم و داغ ناشی از ستمی که از دوست دیده، کافی است. او از دل خود که به مانند یک ملک زیر نگین محبوبش است، صحبت می‌کند و این بیانگر شدت عشق و وابستگی او به معشوق است. به عبارت دیگر، شاعر می‌گوید که عشق او و رنج‌هایی که از آن می‌برد، تمام آن چیزی است که نیاز دارد.