مدایح — بخش دو میرزا حبیب خراسانی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ — روی مه آئینه جمال محمد
- شمارهٔ ۳ — در ازل کاین جلوه در خاک و گل آدم نبود
- شمارهٔ ۱ - هوالعزیز — ای تو مسما و هر دو گیتی اسما
- شمارهٔ ۵ - ترکیب بند — از خداگر دم زنی نامش علی است
- شمارهٔ ۴ - ترکیب بند — رهی باشد از این ماتم بدان سور
- شمارهٔ ۶ - ترکیب بند — ای گلرخ دلفریب خود کام
- شمارهٔ ۷ - ترکیب بند — نام تو در نامه حی قدیم
- شمارهٔ ۱۰ - برای دوست مسافری سروده شده است — ای بسته رخت و عزم سفر کرده زین دیار
- شمارهٔ ۱۲ - در ستایش شاه دین امیر مومنان — قدح بیار که امروز نه خم دوار
- شمارهٔ ۹ - در مدح حضرت امیر مومنان — صبح چون خورشید خاور سرز مشرق بر کند
- شمارهٔ ۱۳ - در تهنیت عید غدیر خم — روزگاری است که از جور خزان، فصل بهار
- شمارهٔ ۱۴ - در ولادت محمود حضرت احمد مختار و خلافت مسعود حیدر کرار — سخن مگو که نبینی ز هیچکس آزار
- شمارهٔ ۱۱ - در مولود سید المرسلین خاتم پیغمبران — شامگان که شه خیل نجوم از خاور
- شمارهٔ ۸ - ترکیب بند — دامن این خیمه را دست سحر بالا گرفت
- شمارهٔ ۱۸ - مخمس در تضمین قصیدهٔ منوچهری — ایدون که جهان تیره تر از پر غراب است
- شمارهٔ ۱۵ - مولود ختم ولایت زمان عجل الله فرجه — دو هفته پیش که آید ز ره مه شعبان
- شمارهٔ ۱۷ - در جشن میلاد مولای متقیان و مدب محی السنن الحاج میرزا حسن شیرازی و ختم قصیده به نام ولی عصر صاحب الزمان عجل الله فرجه — جشن میلاد شهنشاه زمین و زمن است
- شمارهٔ ۱۶ - عید مولود امیر مومنان — به گاه شام که از ریو جادوی ریمن