شمارهٔ ۱۹۹ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوعات انسانی و انسانی بودن می‌پردازد و توصیه می‌کند که از درد و رنج جویای درمان نباشیم و به سخنان خردمندان توجه کنیم. بیان می‌شود که انسان باید با کرامتی که دارد، حرمت و ارزش خود را حفظ کند و از ناپاکی‌ها و رفتارهای ناشایست دوری کند. همچنین بر اهمیت خرد و اندیشه و لزوم پاسداری از انسانیت تأکید می‌کند و می‌گوید اگر وجود و زبان ما به نفع دیگران باشد، باید با خرد و انسانیت مسلمان باشیم. در واقع، پیام کلی شعر ترویج فضایل انسانی و خردورزی است.