شمارهٔ ۲۰۸ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
چون گریزد شیخ شهر از نام عشق
کی تواند نوش کرد از جام عشق
خاکیانرا برتری ز افلاکیان
نیست جز از فضل و از انعام عشق
عقل را چبود نهایات الکمال
جز گرفتار آمدن در دام عشق
نغمه ناقوس و تکبیر نماز
پنج نوبت میزند بر نام عشق
بر فراز بام عرشش منزل است
هر که را افتاد طشت از بام عشق
هر چه گفتند اولیا از قول حق
نیست غیر از وحی و جز الهام عشق
در حریم حرمتش محرم نه ای
تا نه بندی ای حبیب احرام عشق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ عشق و اهمیت آن در زندگی انسان‌هاست. شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌تواند از عشق فرار کند و عشق باعث تعالی فرد می‌شود. او معتقد است که برتری انسان‌ها بر موجودات آسمانی تنها به خاطر نعمت عشق است. عقل نیز جز در دام عشق نمی‌تواند به کمال برسد. نماز و عبادات نیز به عشق وابسته‌اند و در نهایت، عشق را به‌عنوان یک نیروی فراوان و الهام‌بخش معرفی می‌کند. شاعر از محبان درخواست می‌کند که خود را در این حریم مقدس محرم بدانند و به عشق بپردازند.