شمارهٔ ۲۵۲ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به شادی و لذت از زندگی و باده‌نوشی می‌پردازد. شاعر از لذت بردن از می‌نوشی در کنار می‌فروشان و بهره‌گیری از آگاهی و تجارب پیران اشاره می‌کند. او به دنبال کسب سعادت و خوشبختی از باده و پیام‌های حکیمانه‌ای است که از پیر مغان دریافت می‌کند. دعوت به پذیرش آموخته‌ها و پیروی از راهنمایی‌های افراد دانا و باتجربه، محور اصلی این شعر است.