شمارهٔ ۲۹۰ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به عشق و شور و حال دارد. شاعر از معشوقه می‌خواهد که اگر از عاشقان نیست، دست‌کم داستانی از عاشقی تعریف کند. او می‌گوید که در عشق اگر لذتی نیافته، باید به تقلید و یا ناله‌ای مستانه بپردازد. همچنین از او می‌خواهد که با شکستن پیمانه‌های شراب، خانه را ویران کرده و جای خود را پیدا کند. در نهایت، به او توصیه می‌کند که به جای نشستن در غم و ناراحتی، مانند مردان عمل کند و همتی شجاعانه به خرج دهد.