شمارهٔ ۳ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
جوهر قدسی، نهفته رخ در آب و گل چرا
مرغ روحانی، بتیغ دیو و دد بسمل چرا
قلب مومن عرش رحمن است و منزلگاه حق
خیل شیطان را بناحق ره در این منزل چرا
محفل قدس و مقام انس و مرآت شهود
صورت وهم و هوارا جادر این محفل چرا
تکیه زن بر مسند جم ناسزوار اهرمن
جلوه گر در صورت حق معنی باطل چرا
چون بامر حق بود ادبار و اقبال عقول
آن یکی مدبر چرا وان دیگری مقبل چرا
آشنایان معانی غرقه در دریا و ما
مانده از صورت پرستی بر لب ساحل چرا
شیخ را از گفتگو چون مطلبی حاصل نشد
دعوی بیهوده و تطویل لاطائل چرا
ناقصی کامل نگشت و سالکی واصل نشد
حرف بی‌معنی چرا تکرار بی‌حاصل چرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نقد وضعیت‌های معنوی و اعتقادی می‌پردازد. او از تضادهای موجود در عالم هستی صحبت می‌کند، مثل تقابل روح انسانی با نیروهای شیطانی و عدم درک عمیق حقیقت. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که دل مؤمن در حقیقت منزلگاه خداست، اما چرا افکار و اعمال شیطانی در اینجا راه می‌یابند؟ شاعر بر تفکر و مفهوم‌گرایی تأکید می‌کند و به بی‌فایده بودن گفتگوهای بی‌محتوا و تکرار بی‌معنا اشاره می‌کند. در نهایت، او به نقص و کمبود در فهم و وصول به معانی عمیق می‌پردازد و سوالاتی درباره جایگاه افراد و میزان آگاهی آنها مطرح می‌کند.