شمارهٔ ۳۱۸ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و خوشی زندگی اشاره دارد و درخواست‌هایی برای زیبایی و لذت از معشوقه دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که چهره‌اش را رنگی کند، زلفش را زیبا ببافد و با لب‌هایش خواب‌آور باشد. او همچنین از معشوقه می‌خواهد که به مردم تشنه زندگی جرعه‌ای از محبتش بدهد و مجلس شادمانی‌اش را با زیبایی‌های معشوق پر کند. در آخر، شاعر به حمله افکارش اشاره می‌کند و خواهان آهنگی برای رفع این حمله است. به طور کلی، این شعر تجلی زیبایی، عشق و لذت‌های زندگی است.