شمارهٔ ۴۳ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بیا زاهد مزن دم زین خرافات
بزن ساغر که فی التاخیر آفات
زمستان میرسد فصل شتا را
مبر بیهوده جز در جمع کافات
تو گر از کعبه میائی من از دیر
مخور غم کاین دو رانبود منافات
بهر راهی که میخواهی بزن گام
غرض حق است زین قطع مسافات
ز قول کفر و دین در کیش ما نیست
حدیثی جز مواسات و موافات
نگردد باده صافی گر نباشد
سبو را با قدح در دل مصافات
صراحی نیمه شب غلغل زنان گفت
که التوحید اسقاط الاضافات
سخنها کمتر از دیو و پری گو
میفکن کودکانرا در مخافات
خرابم، بیخودم، مستم، رقم کن
بنام من سجل زین اعترافات
بنام مفتی و زاهد رقم کن
همه ملک ریا را با مضافات
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نقد زاهدان و خرافات مذهبی میپردازد و تأکید میکند که بجای تمرکز بر جدالهای دینی و کلمات پیچیده، باید به حقیقت و عشق الهی توجه داشت. شاعر از نوشیدنی (باده) به عنوان نماد لذت و وصل با حقیقت یاد میکند و تاکید میکند که در نهایت همه ما در جستجوی دوستی و همدلی هستیم. او به سادگی میگوید که نباید بین آدمها تفاوتی قائل شویم و در نهایت، ایمان و حقیقت تنها چیزهایی هستند که اهمیت دارند.