شمارهٔ ۴۶ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به مسایل عشق و عاطفه می‌پردازد و تاکید می‌کند که در عشق واقعی هیچ‌گونه نامرادی وجود ندارد. او می‌گوید که در بازار دل، کسادی و سردی نیست و از توصیه‌های زاهدانه و مفتیان پرهیز کنید چون به آن‌ها نمی‌توان اعتماد کرد. به جای تکیه بر دیگران، بهتر است به پیر و راهنمای واقعی خود که به او خضر زمانه می‌گوید، رجوع کنید. او همچنین به اهمیت شادی و لذت از زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی تنها یک بار است و باید از آن لذت برد. در پایان، از مردانگی و صداقت به عنوان ویژگی‌های لازم یاد می‌کند و نسبت به روابط سطحی هشدار می‌دهد.