شمارهٔ ۷۸ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
در حجاب خرقه و دستار، مستی خوشتر است
در لباس شیخ و زاهد، می پرستی خوشتر است
از می گلگون سفالین کاسه را زرین کنند
عیش و عشرت در زمان تنگدستی خوشتر است
جمع و آسایش در این صد پاره ده رنگ نیست
نیستی گر خوش بود در شکل هستی خوشتر است
تاج رفعت را سر آتش نژادان در خور است
خاکزادان را همان آئین پستی خوشتر است
عاقلان را گر ز تدبیر و تامل چاره نیست
عاشقان را بی مبالاتی و چستی خوشتر است
دوش در دیر مغان مغزاده مستانه گفت
بت پرستی شیخ را از خود پرستی خوشتر است
در میان حال هشیاری و مستی عالمی است
خوش، که هم از خوشیاری هم ز مستی خوشتر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی تضادها و تناقضات زندگی می‌پردازد و به سبک زندگی‌های مختلف اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که در برخی حالات، زندگی به سبک غیرمتعارف و در فضای آزاد و شورآور بهتر از زندگی‌های سنتی و زاهدانه است. او تأکید می‌کند که عیش و لذت در زمان تنگدستی هم می‌تواند ارزشمند باشد و در مقابل، جستجوی آسایش در دنیا محسوس نیست. همچنین به اهمیت عشق و بی‌توجهی به قید و بندهای اجتماعی اشاره دارد و در نهایت به وجود یک حالت میانه میان هشیاری و مستی اشاره می‌کند که از هر دو حالت لذت‌بخش‌تر است.