شمارهٔ ۱۴۸ حاجب شیرازی
حاجب شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
ای قبله مه رویان برقع به عذار افکن
بر آئینه خورشید عکس شب تارافکن
خوب است بپوشی رو، از چشم بداندیشان
برقرص قمر گردی از مشک تتار افکن
نی نی که همه نوری تابنده بهر جوری
از پرده درآ، جانا برقع به کنار افکن
بشگفت گل رویت مستانه به گلشن آی
منت به گلستان نه رونق به بهار افکن
دشمن به کمین ما چون هند جگرخوار است
لختی ز جگر ایدل پیش سگ هار افکن
ای مقصد درویشان بگذر ز بداندیشان
خورشید صفت پرتو بر هر خس و خارافکن
«حاجب » ز سبو در جام هان باده وحدت ریز
وانگه نظری از لطف بر باده گسار افکن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به شکلی زیبا و شاعرانه به توصیف زیبایی و اهمیت حجاب در برابر دیده‌های بداندیشان می‌پردازد. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که پرده‌ای بر صورت بزن و خود را از چشم‌های ناامید پنهان کند. او به زیبایی و نوری که محبوبش به همراه دارد اشاره می‌کند و نشانی از خوشبختی و شادابی را در او می‌بیند. در نهایت، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به کسانی که نمی‌فهمند بگذرد و بر همه موانع و مشکلات پیروز شود. همچنین، به لذت نوشیدن باده وحدت اشاره می‌کند که در آن دستیابی به وصال و عشق الهی را توصیف می‌کند.