شمارهٔ ۱۴۹ حاجب شیرازی
حاجب شیرازی / غزلیات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
پیش قدت، ای بت شیرین بیان
النجم والشجر یسجدان
از دو رخ نیک تو پیداستی
آیت من دونهما جنتان
عقل ندارد خبر از سر عشق
بینهما برزخ لایبغیان
سبزه خط تو گرو، برده است
ای صنم از معنی مدهامتان
در رهت ای دوست دو چشمان من
صورت عینان نضاختان
در رخت از خون شهیدان عشق
مرحله عینان تجریان
درگه جانان حرم کبریاست
«حاجب » و دل هر دو، ورا محرمان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارد. شاعر با وصف چهره و ویژگیهای معشوق، از تجلیات عشق و احساسات عمیق خود سخن میگوید. او به ناتوانی عقل در درک عشق اشاره کرده و از سبز بودن خط معشوق که بیانگر عشق است، سخن میرانَد. همچنین، تصویرهایی از خون شهیدان عشق و جایی مقدس برای معشوق را به تصویر میکشد، که به معنای والای عشق و رازآلود بودن آن اشاره دارد. در نهایت، شاعر بیان میکند که دل و روحش در این مسیر به معشوق وابستهاند.