نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ حاجب شیرازی

حاجب شیرازی / غزلیات / وزن: فاعلن مفاعیلن فاعلن مفاعیلن (مقتضب مثمن مطوی مقطوع)

روشنیم سر تا پا گر زمانه تاریک است

گلشنیم پا تا سر راه وصل باریک است

یار، از قدم با ماست گر رقیب نامحرم

گه به فکر تفریق و گاه فکر تفکیک است

کیست کز غم عشقش جان به در تواند برد

دیلم است یا کرد است ترک یا که تاجیک است

انگلیس یا آلمان روس یا که اتریش است

ژاپنی است یا چینی روم یا که بلژیک است

هرچه امپراتور، است یا رئیس‌جمهور است

یا ز مسجد اقصی یا ز خاک مکزیک است

امر تو، بر او جاری‌ست نهی تو، بر او ساری‌ست

نی مجال شبهه استی نی مقام تشکیک است

خرمگس مکن زین بیش در کدوی ما وِز وِز

کز حق این گرامافون بر صدای موزیک است

در نهاد این کشتی در ضمیر این دریا

نور رستگاری بین چون کناره نزدیک است

از تصرف این بیت فخرهاست بر حافظ

روح پاک او حاضر هان برای تبریک است

مدعی تو خونخواری صلح کل مدزد از ما

این چه رندی بی‌جا این چه وضع پولتیک است

خامه‌ام تفنگ آمد چامه‌ام شرپنل توپ

«حاجبا» به دشمن گو، هان زمان شلیک است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان وضعیت تاریک و دشوار زندگی و عشق می‌پردازد. شاعر با اشاره به غم و مشکلات ناشی از عشق، از یار خود می‌گوید که در کنار اوست و به رغم رقیب‌های نامحرمی که وجود دارند، امید به وصال را حفظ کرده است. او به وجوه مختلف جامعه، از کشورهای متفاوت و حکومت‌داران اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که قدرت و تصمیم‌گیری در دست خداوند است. شاعر به صلح و همزیستی میان مردم نیز اشاره دارد و در نهایت با لحنی تهدیدآمیز به دشمنان هشدار می‌دهد. شعر به نوعی ابراز امیدواری و روحیه مثبت در مواجهه با چالش‌ها و تیرگی‌های زندگی است.