نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲ مجد همگر

مجد همگر / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

می گلرنگ دوست می‌دارم

نالهٔ چنگ دوست می‌دارم

تا بدیدم فریب نرگس تو

سِحر و نیرنگ دوست می‌دارم

از هوای بهار چهره تو

نقش ارژنگ دوست می‌دارم

شاد و خوشدل شدم چو فرمودی

که دل تنگ دوست می‌دارم

تا درآیی به آشتی به برم

هر زمان جنگ دوست می‌دارم

تا دلت مهر مهر من گیرد

نقش بر سنگ دوست می‌دارم

گفته بودی که نیک من ننگ است

من خود این ننگ دوست می‌دارم

نیک دانسته‌ای ز غیب که من

شاهد شنگ دوست می‌دارم

تا لب و سبزه خطت دیدم

قند در تنگ دوست می‌دارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر ابراز عشق و علاقه خود به معشوقه‌اش می‌کند. او از زیبایی و سحر چهره‌اش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی در شرایط سخت و جنگ‌های احساسی، محبتش به او به قوت خود باقی است. شاعر به ننگی که به خاطر عشقش احساس می‌کند و همچنین به نقش و تأثیری که عشقش بر زندگی‌اش دارد، اشاره می‌کند. کل این ابیات نشان‌دهنده‌ی عاطفه عمیق و پیچیده‌ای است که شاعر نسبت به معشوقش دارد.