شمارهٔ ۶۳ مجد همگر
مجد همگر / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
یارب آن روی است یا صبح است یا ماه تمام
یارب آن زلف است یا شام است یا از مشک دام
نی نه صبح است و نه شام است آن رخ زیبا و زلف
روی و زلف او کدام و صبح و شام آخر کدام
لعل گویا کی گشاید غره رومی چو صبح
مشک بو یا کی نماید طره هندوی شام
آن لب است آن یا شکر یا شهد یا آب حیات
آن بر است آن یاسمن یا یاسمین یا سیم خام
نه شکر گویم لبش رانه سمن خوانم برش
کاین دو را با آن لب و بر نیست تشبیهی تمام
از شکر چندان نیابد خلق دو رسته خوشاب
بر سمن رسته نبیند کس دو نار سیم فام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و در تلاش است تا ویژگی‌های ظاهری او را با طبیعت و چیزهای زیبا مقایسه کند. او می‌پرسد که آیا آنچه می‌بیند صبح است، ماه است یا زیبایی زلف معشوق. در واقع، تصور می‌شود که این زیبایی نه به صبح شبیه است و نه به شام، بلکه فراتر از اینهاست. شاعر به نقطه‌هایی مانند لب، بر، شکر و یاسمن اشاره می‌کند و از عدم توانایی در تشبیه کامل زیبایی معشوق با هیچ یک از این عناصر صحبت می‌کند. این شعر در واقع نشان‌دهنده احساس عمیق و شگفتی شاعر در مقابل زیبایی و اصالت معشوق است.