شمارهٔ ۹۰ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از فتنه‌ای صحبت می‌کند که معشوق در دل او ایجاد کرده است. او به آتش غم و جدایی اشاره می‌کند و از درد و شور و غوغای ناشی از فراق می‌گوید. شاعر به وصالی که روزگاری مورد توجه بوده و اکنون در خاک مدفون شده، افسوس می‌خورد و از معشوق می‌پرسد که چرا به چنین سرنوشتی دچار شده است. او همچنین به سایه خود اشاره می‌کند که از غم جدا شده و راز عشق‌اش را به گوش دیگران رسانده است. شاعر در نهایت به زیبایی معشوق و رفتار او اشاره می‌کند که به خود غره شده و به بوسه‌ای که معشوق وعده داده، اشاره می‌کند. در کل، شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه، غم و جدایی است.