شمارهٔ ۱۰۷ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند تمجید می‌کند که او را با صفات نیکو آفریده است، اما ای کاش حیا به او نمی‌داد. او معتقد است که حیا در زندگی‌اش مانع او شده و اگر شب‌ها و خلوت‌ها نبود، ممکن بود فرزندی داشته باشد. به نوعی، شاعر به تضاد بین حیا و میل به زندگی و ایجاد نسل اشاره می‌کند.