شمارهٔ ۱۱ مجد همگر
مجد همگر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
شاها به ذات پاک خدائی که حکمتش
بر درگه تو رایت شاهی فراشته ست
وز بهر حفظ بیضه اسلام و ضبط ملک
ذات ترا به داد و دهش بر گماشته ست
نقاش صنع او بر سر کلک کن فکان
نه طاق را به کوکب زرین نگاشته ست
کاین تهمت شنیع که بر بنده بسته اند
آگه نبوده است و گناهی نداشته ست
حالی کنون ز تنگی حال و ز خوف خصم
او را نه برگ شام و نه امید چاشته ست
با اینهمه نکرده گناهش فروگذار
کایزد بسی گناه چنین درگذاشته ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به ذات پاک خداوند اشاره شده که حکمت او بر درگاه پادشاهی حکفرماست. خداوند به منظور حفاظت از اسلام و سامان‌دهی ملک، پادشاه را به داد و رحمت گماشته است. شاعر به زیبایی‌های خلقت و هنر خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که تهمت‌ها و اتهاماتی که به بنده بسته شده، نادرست و بدون دلیل است. پادشاه در شرایط سخت و ترس از دشمن قرار دارد و به او امیدی نیست. با این حال، نباید گناهان او را فراموش کرد، چرا که خداوند نشانه‌های بخشش و رحمتش را همیشه در نظر دارد.