شمارهٔ ۲۱۶ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، گوینده از تجربه‌ای که در طبیعت داشته صحبت می‌کند. او به باغ و دشت رفته و با بوی گل و گلاب پر شده است. وقتی از حال و هوای آنجا سؤال می‌کند، می‌فهمد که دلیل این زیبایی و خوشبوئی، عبور یک دختر زیبا با قامت بلند است که جلوه‌اش باعث شگفتی او شده است.