شمارهٔ ۲۱۷ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به قدرت و ثروت اشاره می‌کند و به باد (نماد بی‌ثباتی) می‌گوید که به کسری و قارون تبدیل نشود. او بر این نکته تأکید دارد که نباید به عمر و زندگی‌ات تکیه کنی، زیرا این خاک همان زمین است که قارون را از بین برد و این آسمان همان است که کسری را نابود کرد. در نتیجه، همه چیز ناپایدار و فانی است.