شمارهٔ ۱۱۸ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
مزار فیض بخش ماست گلگشت چمن ما را
رگ ابر بهاران است هر تار کفن ما را
به خاک آستانی آشنا گردید پیشانی
اگر غربت جدا افکند از خاک وطن ما را
مپرس از دل، کباب در نمک خوابانده ای دارم
جگر خون گشتگان بینند در شور سخن ما را
به انس شاهدان غیب، حاصل شد دل آسایی
چو وحشت برد بیرون زین پریشانی انجمن ما را
حزین امّید می باشد به این عجزی که می بینی
نگاهی از سیه چشمان صحرای ختن ما را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر توصیف زیبایی از مزار و دل‌نگرانی‌های شاعر است. او از زیبایی‌های گل و چمن صحبت می‌کند و به ارتباط عمیق خود با وطن و غربت اشاره می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویری از درد و رنج، احساس گمگشتگی و جدایی را منتقل می‌کند. او همچنین به عواطف و احساسات انسانی در مقابل سختی‌ها و ناامیدی‌ها اشاره می‌کند و از دل‌تنگی خود برای اهل وطن و دوستان سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از امید و آرزوهایی که در دل دارد، صحبت می‌کند.