شمارهٔ ۱۶۹ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آب حیات در رقم مشک فام ماست
از خضر خامه، زندهٔ جاوید نام ماست
با لذت است کام جگرهای سوخته
از شور عشق تا نمکی درکلام ماست
هر نقطهای چو خال لب یار، مشکبوست
این نافه ز آهوی قلم خوش خرام ماست
از باده کهن سخن تازه خوشتر است
پیمانه لفظ و معنی رنگین مدام ماست
تا پیر جام جرعه به ما می دهد حزین
سرجوش فیض بادهٔ معنی به جام ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مفهوم «آب حیات» اشاره می‌کند که در وجود او و هنر او تجلی یافته است. او با استفاده از استعاره‌ها، عشق و احساسات عمیق را بیان می‌کند و به زیبایی کلام و دل‌انگیزی آن تأکید می‌کند. شاعر می‌گوید که هر واژه‌اش چون خال لب یار زیباست و نشانه‌ای از عشق است. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که هنر و سخن تازه از تجارب کهن و عمق احساسات نشأت می‌گیرد. در نهایت، شاعر به لطف و فیضی اشاره می‌کند که از این هنر به دست می‌آید.