نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

جان و دل غفلت زده باری شده ما را

این خواب گران، سنگ مزاری شده ما را

تا قدر جفای تو ندانی که ندانیم

هر زخم، لب شکرگزاری شده ما را

ما از دل صد پاره چه فیضی که نبردیم!

درگنج قفس، باغ و بهاری شده ما را

آسایش ما در غم آن موی میان است

کز محنت ایام کناری شده ما را

در دهر حزین ، از نی کلکت به نواییم

امروز درین غمکده یاری شده ما را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و غم‌انگیز شاعر می‌پردازد. او از خواب غفلت و سنگینی بار زندگی سخن می‌گوید که مانند مزاری بر او سنگینی می‌کند. شاعر اشاره می‌کند که به دلیل بی‌احساسی و غفلت، هر زخم و درد را باید با شکرگزاری بپذیرد. همچنین، بر این نکته تأکید می‌کند که از تجارب سخت و دردناک نتوانسته بهره‌ای ببرد و دچار افسردگی و بی‌احساسی شده است. آسایش او در غم و اندوه موجود است و به یاد کسی که مویی میان دارد (محبوب یا معشوق) زندگی‌اش را سپری می‌کند. شاعر در نهایت، از ناله‌هایش در این دوران غمگین یاد می‌کند و از یاری یافتن در این شرایط سخن می‌گوید.