شمارهٔ ۲۷۴ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عاشقانه و زیبایی معشوق اشاره دارد. شاعر تحت تاثیر زیبایی نسرین و معشوقش است و نشان می‌دهد که زیبایی آن‌ها چنان است که حتی از گل و غنچه نیز فراتر می‌رود. او به زیبایی چهره و زلف معشوق پرداخته و تأثیرات آن را بر دل و جان خود توصیف می‌کند. همچنین اشاره شده که معشوق تنها می‌تواند با وجودش حال عاشق را خوب کند و او در دنیایی از غم و اندوه، از می و باده و کلام معشوق به «مستی» می‌رسد. شعر به طور کلی زیبایی و عشق و تاثیر آن بر روح و احساس انسان را به تصویر می‌کشد.