شمارهٔ ۲۷۸ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیهوده بودن تلاش‌ها و گفت‌وگوها اشاره می‌کند. هر چه می‌بندیم و می‌گشاییم، هر چه می‌گوییم و می‌شنویم، به نتیجه‌ای نمی‌رسیم و تمامی این اعمال عبث به نظر می‌رسند. او به غفلت از حوادث زمان اشاره کرده و احساس می‌کند که در جهانی کوچک و تنگ مانده‌اند. همچنین، از تغییر حالت جهان به حالت غمناک صحبت می‌کند و می‌گوید که تلاش برای پاک کردن این غم نیز بی‌فایده است. شاعر از ناامیدی و عبث بودن تمامی تلاش‌ها سخن می‌گوید.