شمارهٔ ۳۹۹ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عشق و جذابیت‌های آن اشاره می‌کند. دل او به خاطر زیبایی‌های زلف معشوق به سرگردانی افتاده و در پی عشق جدیدی است. او توصیف می‌کند که در هر قدم، عشق و طلب او مانند صحرایی بزرگ و وسیع است که در آن هر سنگی داستانی دارد. عشق، در دل عاشق، به صورت پنهانی نهفته است و دل مجنونانه همچنان به عشق می‌تازد. شاعر بیان می‌کند که قدرت عشق فراتر از مرزهای آسمان‌هاست و در مجالس عشق، هیچ کس به هوش نیست مگر با نوشیدن می. در نهایت، او از حال و وضعیت خود به عنوان یک رند خراباتی سخن می‌گوید که تقوای مذهبی دیگر دارد، در حالی که در دنیای عشق غرق شده است.