نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۳۹ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

صباح وصل به بختم اثر چه خواهدکرد؟

به تیره روزی شامم سحر چه خواهد کرد؟

مرا که جام تغافل دهی به بزم وصال

فراق، کامم ازین تلختر چه خواهد کرد؟

شراب مهر نجوشد تو را ز زاری ما

به کام خشک لبان چشم تر چه خواهدکرد؟

اسیر عشق نخواهد سر فراغت خویش

به مرغ بسمل ما بال و پر چه خواهد کرد؟

ز مرگ، تفرقه نبود دل شکیبا را

به آرمیدگی ما سفر چه خواهد کرد؟

کسی به سرمهٔ تقلید خیره چشم مباد

بصیرتی چو نباشد بصر چه خواهد کرد؟

ز سنگ حادثهٔ دهر ایمنیم حزین

دل شکستهٔ ما را دگر چه خواهد کرد؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بیان احساسات و تجربیات عاشقانه خود پرداخته و به پیامدهای وصال و فراق اشاره می‌کند. او سؤال می‌کند که وصال و ملاقات محبوب چه تأثیری بر زندگی او خواهد داشت، در حالی که روزهای تیره و تلخی را تجربه کرده است. او به زاری و فقدان عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که این احساسات تلخ‌تر از جدایی هستند. همچنین به قدرت عشق و آسیب‌های ناشی از آن می‌پردازد و تأکید می‌کند که دل شکسته نمی‌تواند آرامشی پیدا کند. در نهایت، شاعر از بی‌فایده بودن تقلید بدون بصیرت و عدم امنیت در برابر حوادث زندگی سخن می‌گوید.