شمارهٔ ۴۸۹ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر بیانگر حس و حال عاشقانه و انتظار اوست. او از معشوق خود سخن می‌گوید که در حال رفتن است و این رفتن او را دچار پریشانی کرده است. شاعر به‌دنبال لحظه‌ای است که دوباره محبوبش را ببیند و بر دل‌تنگی‌اش فائق آید. او در تنهایی و حسرت، از زندگی بدون یارانش گلایه می‌کند و به دنبال شرابی است که این غم را تسکین دهد. در نهایت، او اشاره به گذشت زمان و یادهایی از گذشته می‌کند و تأکید بر ناله‌ها و احساسات عمیق خود دارد که به بوی بهار و نو شدن زندگی می‌رسد.