نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵۰ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

حیرت زده را تاب رخ یار میاموز

این آینه را طاقت دیدار میاموز

ای کبک دری، پای به اندازه خودکش

طاووس مرا شیوه رفتار میاموز

طوطی، عجب از ساده دلی های تو دارم

گفتار به آن لعل گهربار میاموز

بد مست ز کس حاجت ارشاد ندارد

خونریز به آن چشم جگردار میاموز

ای رند تنک حوصله بگذار حزین را

می خوردن و آشفتن دستار میاموز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به زیبایی و ظرافت حسرت و حیرت خود را از زیبایی یار بیان می‌کند و می‌گوید که آینه نمی‌تواند زیبایی او را تحمل کند. او از کبک دری می‌خواهد که به اندازه‌ی خود زندگی کند و از طاووس می‌خواهد رفتار کردن را بیاموزد. همچنین، شاعر از طوطی به خاطر سادگی‌اش تعجب می‌کند و به او توصیه می‌کند که گفتار زیبایی را یاد بگیرد. او بیان می‌کند که کسانی که دچار بدشانسی هستند، نیازی به راهنمایی ندارند و برای آنها، یادگیری از چشم‌های منحصر به فرد دیگران مهم نیست. در نهایت، شاعر از «رند» می‌خواهد که به او بیاموزد چگونه با مشکلات و تنش‌ها کنار بیاید و از زندگی لذت ببرد.