شمارهٔ ۵۵۴ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که به درد و رنج او توجه کند و از اوضاع درونی‌اش نپرسد. او از غرور و وقار معشوق می‌گوید و به تلخی فراق و شب‌های انتظار اشاره می‌کند. شاعر به معشوق می‌گوید که او تنها راه تسکین دل‌های دردمند است و از او می‌خواهد که در این اوضاع سخت و بی‌ثبات، کنارش بماند و کمک کند. در کل، شعر بیانگر عمق عشق و درد فراق و همچنین طلب یاری از معشوق است.