شمارهٔ ۵۵۶ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وصف حال و هوای دل‌ها می‌پردازد که از عشق و زیبایی‌های محبوب سوخته و حیران شده‌اند. او می‌گوید که در این عالم کسی یاری نکرده و همگان در دریای بی‌کران عشق غرق شده‌اند. دل‌ها در جستجوی زیبایی هستند، اما به سرانجامی نرسیده و تنها افسردگی و بی‌خبری را تجربه می‌کنند. زیبایی‌های طبیعی مانند سرو و سمن نیز تحت تأثیر عشق قرار گرفته‌اند و در این میان هیچ‌کس به حالت شادابی نرسیده و ایام گل و بهار به سر آمده.