شمارهٔ ۵۶۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی خواستار نجات از غم و پژمردگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی بنوشاند تا از خمار زندگی رهایی یابد و به لذت‌های بهاری دست یابد. او به این نکته اشاره می‌کند که چگونه زندگی تنها به ظاهر و قید‌های دنیایی محدود شده و آرزو دارد که روح خود را از این قید رها کند. همچنین، شاعر می‌خواهد که جرعه‌ای از می را به او بدهند تا بتواند آرامش پیدا کند و غم‌هایش را فراموش کند. در نهایت، او به شور و شوق زندگی دعوت می‌کند و از ساقی می‌خواهد که دلش را با می رنگین پر کند.