شمارهٔ ۵۷۰ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
شادیم که شد جهان فراموش
جانان نشود ز جان فراموش
شیون نرود به وصلم از یاد
بلبل نکند فغان فراموش
در دور نگاه فتنه خیزت
آشوب کند جهان فراموش
ای دشمن جان که هرگزت نیست
ازکینهٔ دوستان فراموش
چون تیغ به عاشقان کشیدی
ما را مکن از میان فراموش
گر یاد کند شکنج زلفت
بلبل کند آشیان فراموش
گر نام حزین به خاطرت نیست
نامت نشد از زبان فراموش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس شادی و فراموشی اشاره دارد. شاعر از یادآوری عشق و دلبستگی صحبت می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند عشق واقعی را فراموش کند. همچنین اشاره می‌شود که دشمنی‌ها و کینه‌ها نیز نمی‌توانند این یاد را محو کنند. در نهایت، حتی اگر کسی به یاد فرد خاطرات تلخی داشته باشد، باز هم نام او فراموش نخواهد شد. این شعر بر اهمیت عشق و یاد آن در زندگی تأکید دارد.