شمارهٔ ۵۹۳ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون لاله شد از باغ رخت قسمت من داغ
بر سر زدهام جایگل، از سیر چمن داغ
چون شمع که در پردهٔ فانوس درآید
در عشق تو بردم به گریبان کفن داغ
از مشک سوادیست به دنباله چشمش
کز شرم کند نافهٔ آهوی ختن داغ
با شام غریبان سرزلف بجوشم
آن نوع که از رشک شود صبح وطن داغ
خالیست حزین ازگل مقصود کنارم
دارم به دل از حسرت آن عهد شکن داغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به غم و اندوهی که ناشی از عشق است اشاره دارد. او با اشاره به زیبایی و لطافت محبوب، احساس دلتنگی و درد را به تصویر می‌کشد. باغی که در آن لاله‌ها به نماد عشق و زیبایی تبدیل شده، نشان‌دهنده جدایی و حسرت اوست. او مانند شمعی که در نور می‌سوزد، درد عشق را تحمل می‌کند و با مقایسه محبوب به بویی خوش و نافه‌ای از ختن، به زیبایی‌هایش اشاره می‌کند. در نهایت، او از حسرت گذشته و آرزوهای برآورده‌نشده‌اش می‌گوید و احساس تنهایی و کاستی را در دلش حس می‌کند.