شمارهٔ ۶۰۵ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
هندوستان غربت بادا به ما مبارک
هان دوستان شما را مرگ وفا مبارک
بوی بهار برخاست، ما خود اسیر دامیم
مرغان گلستان را برگ و نوا مبارک
قربانیان نازیم، در خاک و خون تپیده
ای خیل نازنینان، عید شما مبارک
از دور روزگاران ما را سر است و سامان
بالین بیقراران، سنگ آسیا مبارک
گرم از نظر گذشتی، آه از دل حزینم
بیگانه طوری تو، با آشنا مبارک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی احساس غربت و دوری از وطن را بیان می‌کند و در عین حال آرزوی شادی و مبارکی برای دوستان و عزیزان سر می‌دهد. شاعر با اشاره به بهار و زیبایی‌های آن، به درد و رنج خود از جدایی و بی‌قراری نیز اشاره می‌کند. او از دل‌تنگی خود می‌گوید و می‌نویسد که با دیدن دوستان، حس عجیبی در دلش ایجاد می‌شود. در کل، شعر ترکیبی از شادباش به عزیزان و بیان احساسات غم‌انگیز در مورد غربت است.