شمارهٔ ۶۳ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را
ز زلفش نامهٔ مشکین ختام آورد مستان را
نسیم نو بهار آید، پریشان طرّه، چون سنبل
صبوحی نرگس مخمور جام آورد مستان را
دریدن های جیب غنچه از باد سحرگاهی
برون از خرقهٔ ناموس و نام آورد مستان را
دو عالم خلوت یار است، مطرب پرده ای سر کن
سروش خاص او در بزم عام آورد مستان را
سحر در پای خم بودیم، سرمست جبین سایی
خیال قامت او، در قیام آورد مستان را
لب ساقی خیال صلح شیخ و برهمن دارد
شراب کفر و دین سوزی، به جام آورد مستان را
حزین از عارف رومی، صلای عشرت آورده
که ساقی هر چه دریابد، تمام آورد مستان را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی لذت‌ها و زیبایی‌های بهار و می‌نوشی است. صبا از سلمی (عزیز) سلامی برای مستان می‌آورد و از زلف او نامه‌ای مشکین به‌عنوان نشانه‌ای از عشق و زیبایی به مستان می‌فرستد. نسیم بهاری طره‌ی موها را پریشان کرده و نرگس مست، جامی را برای مستان به ارمغان آورده است. همچنین تمایزاتی از عشق و صلح در آن مشاهده می‌شود که به میانه‌روی و روحانیت اشاره دارد. نهایتاً شاعر از مقام‌های عارفان و خمریه‌هایی می‌گوید که در دنیای عشق و شیفتگی سانسورهای اجتماعی را کنار می‌زند و به اهمیت عشق و شادی در زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند.