شمارهٔ ۶۳۹ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از احساسات عمیق و دردناک شاعر در مورد عشق و دلتنگی صحبت می‌کند. او از غیرت و سختی‌های عشقی می‌گوید که جانش را پر کرده و حالش را آشفته کرده است. شاعر بیان می‌کند که در مواجهه با درد و فراق عشق، هیچ هم‌دمی ندارد و حتی یادآوری‌های دیگران هم به دردش افزوده است. همچنین از سرگشتگی و عدم راهنمایی در مسیر خود شکایت دارد و می‌گوید که حالش از سایرین نیز بدتر است. در نهایت، او با اشاره به آتش درونش و افسانه‌هایی که به او گفته می‌شود، نقص و رنج عشق را به تصویر می‌کشد.