نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶۰ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

برخیز که دامان سحرگاه بگیریم

کام دو جهان از دل آگاه بگیریم

تا ساغر هر ذره پر از صاف تجلی ست

یک جرعه به نام خوش الله بگیریم

سلطان جهان می گذرد با حشم و خیل

برخیز فقیرانه سر راه بگیریم

در پای علم فتح و ظفر روی نماید

بشتاب که پای علم آه بگیریم

بگذار حزین دامن این عمر سبک پی

تاکی سر این رشته ی کوتاه بگیریم؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به بیداری و اقدام است، به ویژه در سحرگاه که به عنوان زمان با برکت و معنوی توصیف می‌شود. شاعر از مخاطب می‌خواهد که با دل آگاه برای به دست آوردن خوشی و شادی تلاش کند و از جنبه‌های معنوی زندگی بهره‌مند شود. همچنین، او به اهمیت علم و درک درست از زندگی اشاره می‌کند و به فقر و سادگی در برابر بزرگی و نعمت‌های دنیا تأکید دارد. در نهایت، شاعر نسبت به کوتاهی عمر هشدار می‌دهد و دعوت به عمل می‌کند تا از فرصت‌ها بهره‌برداری شود.