شمارهٔ ۶۹۵ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت نرگسی می‌نگرد که آرامش را از آن می‌گیرد. او تأکید می‌کند که دلش فقط از زیبایی محبوبش شاد می‌شود و در عین حال، با توصیف زلف و عشق، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. شاعر با اشاره به آتشکده‌ها و دل سوزان، نشان می‌دهد که عشقش چه اندازه دشوار و پر از درد است. همچنین در پیچ و خم زلف محبوب، آرامش روزگار را تجربه می‌کند. در نهایت، احساس خود را به افسانه‌ای شبیه به مجنون نسبت می‌دهد و از مطرب درخواست می‌کند تا موسیقی تازه‌ای بنوازد چون یار خود را دیده است.