نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۳۴ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارم

شرار آسا سر از بالین خارا برنمی دارم

مرا تکلیف معموری کند خضر و نمی داند

که آسان دست از دامان صحرا برنمی دارم

وداع آرزو کردم که راه بیخودی طی شد

تجرد مشربم بار تمنا برنمی دارم

ندارم آگهی از جلوه های آن سهی بالا

گران خوابم، به محشر هم سر از جا بر نمی دارم

کباب طاقتم کز همنشینان مانده ام تنها

سپند از بزم آتش رفت و من پا بر نمی دارم

به دستم در طریقت دامن مقصد نمی آید

اگر در آستین خرقه مینا بر نمی دارم

حزین آزادگی را، زاد ره، باید سبکباری

به غیر از عبرت از اسباب دنیا برنمی دارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این غزل به بیان احساسات و تجربیات خود در مسیر زندگی و جستجوی معنویت می‌پردازد. او از سختی‌هایی که تحمل می‌کند صحبت می‌کند و می‌گوید که هیچگاه از آرزوهایش دست نمی‌کشد. همچنین، به تنهایی و غم موجود در دلش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در مسیر عرفان و جستجوی حقیقت، با مقاومت و استقامت پیش می‌رود. او به یادآوری می‌آورد که دنیای مادی، تنها عبرتی برای اوست و از آن فراتر نخواهد رفت. در مجموع، این شعر نگاهی عمیق به مفاهیم آزادگی، آرزو و سختی‌های زندگی دارد.