نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۶۴ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هان ای حریف میکده، می در ایاغ کن

شوریدهٔ غمیم علاج دماغ کن

داغ مرا ز یک نگه گرم برفروز

روغن ز خون شعله مرا درچراغ کن

شمع توام، مباد گل جنّتم کنند

آن جبهه کش نیاز تو کردیم داغ کن

یک برق جلوه زن به سیه خانهٔ دلم

در چشمم اشک راگهر شبچراغ کن

گلزار داغ خرم و زخمم شکفته روست

یک ره ز چاک سینه درآ، گشتِ باغ کن

واپس تر است هر که نهد پی شمرده تر

ای خضرِ راه،گم شدگان را سراغ کن

کیفیّتی ست نالهٔ زار تو را حزین

زین خون چکان سرود، مرا تر دِماغ کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با استفاده از تصویرسازی‌های زنده و احساساتی عمیق، به عشق و دلتنگی و دردهای ناشی از جدایی اشاره می‌کند. او از "حریف میکده" می‌خواهد که به او کمک کند تا آتش درونش را شعله‌ور کند و غم و داغ دلش را التیام بخشد. شاعر همچنین به زیبایی یار و تاثیر آن بر روح و دلش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که نوری بر دل تاریکش بتاباند. در نهایت، او احساس ناله و غم خود را ابراز می‌کند و خواستار درک و همدلی بیشتر می‌شود.