شمارهٔ ۷۸۳ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بنگر چه می کند مژه های دراز تو
آخر بگو، چه شد نگه دلنواز تو؟
در پرده حباب نگنجد شکوه بحر
افزون بود ز حوصله سینه، رازتو
غم نیست جان اگر برود در ره وفا
بادا دراز، عمر غم جانگداز تو
افسانه ساز نرگس مست که بوده ای
مطرب، کرشمه می چکد از تار ساز تو؟
از بس نگاه حسرت اندوختی حزین
در خاک هم بود نگران چشم باز تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت چشمان و مژه‌های شخص اشاره دارد و تأثیر آنها بر دل و احساساتش را توصیف می‌کند. شاعر از جنبه‌های مختلف زیبایی و راز درون این فرد سخن می‌گوید و به احساساتی چون عشق، وفا و غم می‌پردازد. او به نوعی حسرت و آرزو را در چشمان معشوق می‌بیند و به قدرت تأثیرگذاری نگاه و زیبایی او اشاره می‌کند. در نهایت، شعر به طرز احساسی عمیق و تأمل‌برانگیز بر زندگی و عشق تأکید دارد.