شمارهٔ ۸۰۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
روضه خلد خدایا به نکوکاران ده
دولت وصل، جزای دل مشتاقان ده
تو که از مهر طبیب دل رنجورانی
درد مهجوری ما را به کرم درمان ده
به عصای خرد این راه نشاید طی کرد
گردن شیشه به دست من سرگردان ده
بنشین شب همه شب، گوش بر افسانهٔ من
یا حدیث دل مشتاقان مرا پایان ده
نرگس مست تو را میکده خالی نشود
ساقی اندیشه مکن، جرعه به میخواران ده
بوی زلفش سر تاراج گلستان دارد
ای صبا، مژده به سرو و سمن و ریحان ده
این جواب غزل قاسم انوار که گفت
می به مستان بده و توبه به هشیاران ده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که به نیکوکاران بهشت عطا کند و دل مشتاقان را به وصال خود برساند. شاعر به درد دل رنجوران اشاره کرده و از خدا می‌خواهد که بیماری مهجوری آنها را با لطف خود درمان کند. همچنین، به اهمیت عقل و خرد در پیمودن مسیر زندگی اشاره می‌کند و در طلب توجه و شنیدن قصه‌های خودش از دیگران است. شاعر همچنین به زیبایی میکده و میخواران اشاره کرده و با ذکر زیبایی‌های معشوق به فکر تفریح و شادابی می‌افتد. در پایان، به بوی عشق و زیبایی معشوق و ارتباط آن با طبیعت اشاره دارد و به غزلی از قاسم انوار پاسخ می‌دهد که در آن خواسته می‌شود تا شراب به مستان داده شود و توبه برای هشیاران باشد.