شمارهٔ ۸۱۷ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی احساسات عمیق و سردرگمی شاعر است. شاعر از شورش درون و جدایی آن از آرامش روح سخن می‌گوید و احساس عدم کنترل بر عقل و روحش را بیان می‌کند. او اشاره می‌کند که روابطش سست و امیدش کاهش یافته است. همچنین از درد و عواطفی صحبت می‌کند که مانند سیلی بر زندگی‌اش تاثیر می‌گذارد و او را به ناله و زاری واداشته است. در نهایت، شاعر به ناامیدی و غم ناشی از زندگی دنیوی اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که قلبش به اندازه‌ی یک قطره از دریا رنج می‌کشد.