شمارهٔ ۸۸۷ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دلتنگی و ناامیدی شاعر است. او از دوستش می‌خواهد که وقتی به جبهه می‌رود، نشانه‌ای از محبتش را به او بدهد. شاعر احساس می‌کند که عمرش در انتظار گذشته و از وعده‌هایی که به او داده شده، فریب خورده است. او تشنه‌ی می و عشق است و می‌پرسد که کدام میکده می‌تواند او را از حال ناخوشایندش رها کند. در ادامه، به خشم و جدایی اشاره دارد و می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند غمی که در دل دارد را کم کند. شاعر به یاد می‌آورد که او به باغ عشق دسترسی ندارد و حسرت به دل دارد. در نهایت، او از عدم درک دیگران در مورد درد و رنجش سخن می‌گوید.