شمارهٔ ۹۰۶ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
به ما شوریدگان، آن زلف و کاکل می کند کاری
دلم را در خروش آورده چون گل نوشخند او
نوازشهای آن رنگین تغافل، می کندکاری
شب از وجد نسیم، از خود نرفتم گر درین گلشن
به بوی صبحدم، گلبانگ بلبل می کند کاری
به غفلت توبه کردم از می و اکنون پشیمانم
خورد افسوس، هرکس بی تامّل می کند کاری
حزین از بوالفضولان، در غمش محروم تر مردم
مگو با ناز او صبر وتحمّل می کندکاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ عشق و دلتنگی است. شاعر از تأثیر عمیق عشق بر دل و روحش می‌گوید و به زیبایی و جذابیت محبوب اشاره می‌کند. او از خروشی در دلش صحبت می‌کند که به خاطر لبخند محبوبش به وجود آمده و به ناز او نیز اظهار ناتوانی و تسلیم می‌کند. در این میان، شاعر از توبه کردنش نسبت به می‌خواری سخن می‌گوید و از پشیمانی‌اش برمی‌آید که نشان‌دهندهٔ کشمکش‌های درونی‌اش است. نهایتاً، شاعر به تأثیرات منفی سخنان مردم و تاثیر پذیرش عشق در میان درد و رنج اشاره می‌کند.