شمارهٔ ۹۴ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
هنوز آغاز رعنایی ست عشق سرکش ما را
فروزان تر کند دامان محشر آتش ما را
جگر خون از خمار بوسهٔ آن لعل میگونم
ازین سر جوش جامی ده، لب دردی کش ما را
تمناها شهید، از فیض آه بی اثر دارم
فراوان است بسمل، تیر روی ترکش ما را
خجل شد در امیدش سینه ی چاک و ندانستم
که حسرت، هاله آغوش باشد مهوش ما را
حزین ، از گریه ام چون شمع کاری برنمی آید
که آب دیده نتواند نشاند آتش ما را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و احساساتی عمیق اشاره دارد. شاعر از عشق سرکش و پرشور خود صحبت می‌کند که به زندگی و وجودش روشنایی می‌بخشد. او از درد و اندوهی که ناشی از محرومیت از بوسه‌های معشوق است، می‌گوید. همچنین، به آرزوها و تمناهایش اشاره می‌کند که به خاطر بی‌اثر بودن آن‌ها، به نوعی قربانی می‌شوند. شاعر در نهایت از گریه و اندوه خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اشک نمی‌تواند آتش عشقش را خاموش کند. به طور کلی، شعر ترکیبی از عشق، درد، آرزو و حسرت است.