شمارهٔ ۹۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به فردا وعده داد امروز جان ناشکیبا را
که شادی مرگ سازد، وعده فردای او ما را
غبار خاطر از آه فلک پیما به شور آمد
به رقص آرد سماع گردبادم، کوه و صحرا را
صبا می کرد قسمت، گردی ازکوی نو درگلشن
گل از من بیشتر وا کرد، آغوش تمنا را
رخت بی پرده نتوان دید و شوق یک نظر دارم
کجا بردی سرت گردم، نقاب روی زیبا را؟
حزین ، از ناله های دلخراشم درد می بارد
سپارندم به منّت، عندلیبان قفس جا را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی گفتگو درباره امید و انتظار برای فردا دارد. شاعر به آینده‌ای بهتر و شادی‌ای ناشی از مرگ اشاره می‌کند و از دغدغه‌های زندگی امروز می‌گوید. او با ابراز احساسات عمیق، می‌گوید که چطور گردبادی از شور و شوق وی را به رقص درمی‌آورد و به زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند. همچنین او از شوق دیدن معشوق و صدای دلخراش ناله‌های خود می‌نالد و در نهایت به سرنوشت خود در قفس تمنا و انتظار فکر می‌کند. این مضمون‌ها نشان‌دهنده تنش میان آرزوی آزادی و دردهای درونی هستند.